Ruim anderhalf jaar geleden hoorde ik voor het eerst over de Grand Tour en de mogelijkheden om in het buitenland te studeren. Eén van de locaties om naar toe te gaan via de Grand Tour was Qatar. Qatar trok gelijk mijn aandacht, en ik was eigenlijk direct van plan om naar Qatar te gaan. Net als velen, wist ik natuurlijk weinig over Qatar. Dubai, dat kennen we allemaal van de palmboom eilanden, de hoge torens en dure auto’s. Maar wat is er te doen in Qatar? Is het een 2^e Dubai? Ik wist dat Qatar ook een enorm rijk land was, en dat ook Qatar een snelle ontwikkeling doormaakt. Na meer over Qatar te hebben gelezen was de beslissing gemaakt, ik ging naar Qatar!

Spannend was het zeker, om naar een land te gaan waar ik weinig van wist. Waar zou ik komen te wonen? Hoe zou de cultuur zijn? Zou ik me vervelen in Qatar? Genoeg dingen om over na te denken. Achteraf kan ik zeggen dat het een geweldige keuze was om naar Qatar te gaan. Ik was niet de enige student van Stenden die naar Qatar ging, ik was hier samen met Lukas en Daniel. Allebei coole huisgenoten, waarmee ik een leuke tijd heb gehad in Doha (allebei Duits, maar dat mocht de pret niet drukken )

De eerste weken in Doha waren een groot avontuur. Gelukkig leerden we snel mensen kennen op school, die ons een beetje weg wijs maakten in Doha. Een auto hadden we niet in de eerste dagen, dus verplaatsten we ons steeds via een taxi. Goedkoop, maar niet altijd even makkelijk. Hoewel we zagen dat het verkeer in Doha soms nogal chaotisch kan zijn, besloten we toch maar een auto te huren. En ik kan nu zeggen dat je zonder auto niets bent in Qatar. Taxi’s bestellen is een drama, omdat het vaak meer dan een uur duurt voordat de taxi er is. Openbaar vervoer heb ik me verder niet zoveel in verdiept, ik weet dat er lijnbussen zijn in Doha, maar waar ze stoppen en hoevaak ze rijden weet ik niet. Maar goed, in Qatar, het land met een gigantische gasvoorraad, kost de benzine minder dan water. Hierdoor ben je eigenlijk verplicht om in een auto rond te rijden. De goedkope benzine ga ik dan ook zeker missen in Nederland! Goed, deze goedkope benzine leidde dan ook tot vele ‘tourtochten’ door Doha en de rest van Qatar. Soms bedoeld, soms onbedoeld (de weg kwijt raken in Doha blijkt niet zo moelijk). We begonnen in een Toyota Yaris, maar deze werd later omgewisseld voor een Nissan Tiida. De airconditioning van de Toyota had het begeven, en met temperaturen van boven de 40 graden ben toch echt een airconditioning nodig. Arko (Alle Ramen Kunnen Open) heeft dan echt geen effect meer! We hebben het er zonder kleerscheuren van af gebracht in het verkeer in Doha. Dagelijks kun je kop-staart botsingen zien, wat geen wonder is als je de rijstijl van de mensen in Qatar ziet.

Naast autorijden deden we natuurlijk nog meer in onze vrijetijd. Gedurende het Champions League seizoen hebben we vrijwel alle wedstrijden gekeken in Souq Waqif, in ons stamcafé Umm-Al Hanaya. Een goede plek om waterpijp te roken en voetbal te kijken. In Nederland drinken we vaak een biertje bij het voetbal kijken, in Qatar rook je een waterpijp. Maar ook de corniche was een leuke plek om ’s avonds even naar toe te gaan. Even thee drinken en kijken naar de skyline van Doha. Overdag wisselden we school af met dagjes strand. Vooral het strand van Al Wakrah hebben we met grote regelmaat bezocht. Doha zelf heeft geen echte openbare stranden, dus moesten we een stukje rijden. Makkelijk was het wel, want met je auto parkeren op het strand is hier geen probleem. Gratis parkeren en alle ruimte dus! Naast ons drukke programma van strand en school hadden we ook nog tijd om rond te hangen in de shopping malls. Met name het City Center en de Villaggio shopping mall hebben we met enige regelmaat bezocht. Boodschappen werden namelijk gedaan bij de Carrefour, de mega supermarkt. Maar ook even iets eten in het Food Court kon gemakkelijk in de malls. Het enige probleem hier is dat je dan zoveel keuze hebt, dat je bijna nooit weet wat je moet kiezen. Normaal is het vaak al moeilijk om iets te kiezen bij een restaurant, maar als je dan eerst ook nog de keuze moet maken uit 15 verschillende restaurants wordt het nog moeilijker! De grote inkopen werden dus gedaan bij Carrefour, maar de kleine dingetjes konden we direct om de hoek bij ons appartement halen. Daar zat namelijk een kleine supermarkt waar altijd hetzelfde mannetje achter de kassa stond. Een blikje drinken, wat brood of yoghurt of soms een paar bananen. Dat waren de inkopen die bij deze supermarkt gedaan werden. Veel thuis gekookt werd er overigens niet, omdat uit eten gaan prijstechnisch vaak voordeliger was (ja, ook gemakkelijker). Dit hoort ook bij de cultuur, een stukje aanpassing dus. In Doha vind je namelijk veel fast-food ketens, en veel kleine restaurantjes. Food Courts in de shoppingmalls zijn (met name in het weekend) een populaire plek om te eten. Complete families zul je hier vinden. Maar ook als je ’s avonds om elf uur bij een willekeurige McDonalds of KFC binnenloopt moet je niet raar opkijken als er een gezinnetje met kleine kinderen aan het eten is. Bedtijd voor kleine kinderen zoals we in Nederland hebben, kennen ze hier niet.

Je zou het haast vergeten, maar ik was natuurlijk in Qatar om te studeren. In Qatar heb ik events management gestudeerd, als onderdeel van de IBMS opleiding die ze hier aanbieden. Verreweg het leukste van de studie was het meewerken in de World Indoor Championships, waar ik een aantal dagen heb gewerkt als vrijwilliger. De rest van de module was ook leuk om te volgen overigens. Hoewel mijn voorkeur normaal bij Marketing ligt, vond ik het ook leuk en nuttig om meer over het organiseren van evenemten te leren. In de praktijk zal ik dit waarschijnlijk ook nog vaker kunnen gebruiken. Stenden University – Qatar is een kleine school, met iets meer dan 400 studenten. Hierdoor leerden we snel mensen kennen (3 van die europese studenten vallen wel op). De meeste van deze studenten kan ik via Facebook later nog eens lastig vallen

Het leven in het Midden-Oosten was niet wat ik ervan verwacht had. Het was veel relaxter dan ik verwacht had namelijk. Of ik ooit nog terug ga naar Qatar? Zeker weten! Wanneer weet ik niet, maar ik sluit ooit een baan in Qatar voor een aantal jaren niet uit. Kijkend naar de ontwikkelingen die het land nog steeds door maakt denk ik dat Qatar in de toekomst een prachtige plek is om te wonen. Op het moment zijn er nog een aantal veel belovende projecten in ontwikkeling. Zo is ‘The Pearl’ nog steeds onder constructie, wordt er gewerkt aan een supermodern metro netwerk en moet volgend jaar december het nieuwe vliegveld openen. Daarnaast wordt er een compleet nieuwe binnenstad gebouwd en wordt er ten noorden van Doha zelfs een complete nieuwe stad gebouwd genaamt Lusail City. Ongetwijfeld zal Qatar in de komende jaren nog vele ambiteuze projecten bedenken en bouwen, waardoor het een belangrijke bestemming wordt in het Midden-Oosten. En mocht Qatar in 2022 het WK organiseren, dan ben ik er zeker bij!

De overall experience in Qatar was super! Het is snel gegaan sinds februari. Ik kan me haast niet voorstellen dat het nu al weer voorbij is. Over iets minder dan 48 uur zit ik als alles volgens plan gaat weer in het vliegtuig naar richting Nederland (eigenlijk Turkije en dan Duitsland, maar je snapt wat ik bedoel )

Hiermee wil ik deze weblog afsluiten. Ik hoop dat jullie mijn verhalen met plezier hebben gelezen, en hopelijk kan ik in de toekomst nogmaals verslag doen vanuit het buitenland!

Massalam!

Niels de Vries

Het probleem in Qatar is namelijk dat de wedstrijden alleen door Al Jazeera worden uitgezonden op hun betaalde kanalen. Helaas hebben wij hier geen abonnement op, dus zijn we aangewezen op het kijken in de Souq. De NOS zend alle WK wedstrijden wel uit via internet, maar ze hebben de rechten niet om het in het buitenland ook uit te zenden dus kan ik het helaas niet bekijken via internet. Nou is in de Souq kijken absoluut geen straf, want kijken in de tent is echt erg leuk. De tent is ’s avonds eigenlijk altijd vol, dus als je een plek wil hebben om te zitten moet je minstens een uur van te voren al in de tent zijn. Voetbal leeft in ieder geval in Qatar! Bij de wedstrijden van Nederland ben ik gelukkig niet de enige Nederlander in de Souq! Beide keren waren er een aantal Nederlandse gezinnen met hun kinderen aanwezig om Oranje aan te moedigen. Naast deze Nederlandse supporters, zijn er ook altijd de gewone ‘supporters’ die voor alle doelpunten juichen. Als Nederland scoort juichen ze voor Nederland, als Japan scoort juichen ze voor Japan.

De laatste tijd is er van een dagje strand niet zoveel sprake meer,  het water is inmiddels zo warm geworden dat zwemmen in de zee niet lekker meer is. Het water is ongeveer 40 graden (als het niet warmer is), dus niet bepaald een afkoeling! De buitentemperatuur is dagelijks ook rond de 50 graden, erg heet dus. In de school of in ons appartement staat de airco altijd aan dus binnen is het aangenaam. Ook een koude douche nemen is er niet meer bij. De water tanks staan op het dak van ons appartementen complex, dus met 50 graden in de brandende zon is er van koud water geen sprake.

Afgelopen week hadden we het eindfeest van het studiejaar. Dit feest werd georganiseerd door een aantal van mijn klasgenoten in de Diplomatic Club. In de Diplomatic Club was een grote zaal gereserveerd en alle studenten waren uitgenodigd. Het programma bestond uit een aantal speeches, door onder andere de directeur van Stenden University – Qatar, en een aantal award uitreikingen. Verder was er een buffet georganiseerd, wat gevolgd werd door muziek! Zoals je misschien verwacht, was dit feest natuurlijk zonder alcohol. Dat mocht de pret echter niet drukken, want de meeste studenten hier kunnen ook een prima feestje bouwen zonder alcohol. Het feest was ‘formal dressed’, dus dit was ook gelijk een mooie gelegenheid om links en rechts met wat studiegenoten en docenten op de foto te gaan J. Al met al was het een leuke afsluiting van de studie in Qatar!

Vandaag waren de laatste presentaties van deze module, dus nu is mijn vakantie begonnen. Veel studenten gaan eind deze week of volgende week ook al op vakantie. Terug naar hun geboorteland om familie te bezoeken, of gewoon op vakantie. Het liefst gaan de meeste studenten weg uit Qatar voor de zomer, omdat het gewoon te heet is en omdat er niet genoeg te doen is.

De laatste week in Qatar. Tijd om de koffers langzaam te gaan pakken en me weer voor te bereiden op het Nederlandse leven.

Eind april had ik hoog bezoek uit Nederland. Paps, mams en Jordy waren voor een tien daags bezoek in Doha. Gelukkig had ik in deze week nog weinig lessen op school, dus kon ik de Tour Guide spelen. Het leuke hiervan was dat ik zo ook veranderde in een tourist in mijn eigen woonplaats. Een bezoekje aan het Museum, een trip naar de desert (later meer), uit eten bij verschillende restaurantjes. Dingen die ik normaal niet doe kon ik nu doen samen met de familie. Het weer zat ons in iedergeval mee, de temperatuur was lekker en er was zelfs een beetje bewolking af en toe. Op de vraag wat ze nou het leukste of mooiste vonden van Doha, was het antwoord: de corniche en Souq Waqif. En misschien ook nog de Pearl. Daar kon ik me ook prima in vinden, want dat zijn ook echt de mooiste dingen hier. De sfeer in de souq is echt heerlijk, en de corniche is ook schitterend. Maar wat ik persoonlijk het leukste vond was de trip die we gemaakt hebben naar de woestijn. Met z’n vieren en een ervaren chauffeur gingen we vanaf het hotel in een Toyota Landcruiser (een 4×4 terrein wagen) de woestijn in. Sealine, zoals het gebied heet, is ongeveer 45 minuten rijden vanaf Doha. Hier heb je echt prachtige grote zand duinen, die er voor gemaakt zijn om met je 4×4 overheen te scheuren. En dat was ook precies wat onze chauffeur deed. Omhoog, naar beneden, schuin naar beneden en het liefst ook nog snel! De adrenaline giert je door het lichaam, helemaal omdat je soms het gevoel krijgt dat je ieder moment kan omvallen. Gelukkig wist onze chauffeur wat hij deed en zijn we weer heelhuis terug gekomen. Maar als je ooit naar Qatar gaat moet je dit zeker een keer doen. Ik heb me in iedergeval goed vermaakt in de 10 dagen dat de familie hier was, en ik geloof dat zij zich ook goed vermaakt hebben in Qatar.

Wat ze helaas gemist hebben was de finale van de Emir Cup. Afgelopen zaterdag was de afsluiting van het voetbalseizoen in Qatar. De finale van de nationale beker, de Emir Cup, werd gespeeld tussen Umm Salal en Al Rayyan. Bij Umm Salal is Henk ten Cate sinds kort trainer en kon direct een prijs in de wacht slepen. Al Rayyan is het team van de Emir, en hier voetbalt ook een bekende van ons: Afonso Alves (ex- heerenveen). De wedstrijd begon om 7 uur ’s avonds, maar ’s ochtends kon je al merken dat er gevoetbald ging worden die dag. Overal in de stad reden auto’s met rood-zwart vlaggen rond, of zelfs rood-zwart geverfde auto’s. Rood – Zwart is namelijk niet alleen de kleur van Vios, maar ook van Al-Rayyan. Samen met Daniel, Lukas en Christine (vriendinnetje van Lukas), zijn we naar de wedstrijd gegaan. Tickets kosten maarliefst 10QR per stuk, alleen waren deze meer een formaliteit. Je hebt namelijk geen vaste plaatsen en er worden veel meer tickets verkocht dan dat er plaatsen zijn. Om die reden waren wij ook al 2 uur van te voren in het stadion, dat toen al redelijk goed gevuld was. De Emir arriveerde precies 5 minuten voordat de wedstrijd begon in het stadion. Dit was te volgen via live beelde op de grote score borden. Samen met zijn gast, President Lula van Brazilie, kwam hij onder luid applaus het stadion binnen. De wedstrijd werd door Al-Rayyan gewonnen met 0-1 door een doelpunt van Afonso Alves. De Belgische scheidsrechter Frank van den Bleekere had de eer deze wedstrijd te mogen fluiten. Na afloop was er weer het standaar ritueel in de stad te zien. Arabieren die op de daken van hun LandCruisers zitten en langs de corniche rijden. Overal zie je weer de auto’s met de vlaggen en hoor je auto’s toeteren. Dit gaat nog door tot enkele uren na afloop van de wedstrijd.

Inmiddels is het hier 2 uur ’s nachts en is mijn inspiratie op. Als er iemand is die nog graag iets wil weten over Qatar o.i.d laat dan even een reactie achter dan zal ik mijn best doen er iets over te schrijven J In iedergeval weer bedankt voor het lezen!

Weltrusten.

We overnachtten in het Novotel, een 4 sterren hotel dicht bij het centrum. Gelukkig zijn de prijzen voor hotels in Dubai niet erg hoog dus konden wij dit als arme studenten nog betalen! Het eerste wat je opvalt in Dubai is de gigantisch hoge toren de ‘Burj Khalifa’. Deze toren is in januari geopend en is officieel de hoogste toren ter wereld, 828 meter hoog. Er van uitgaande dat de gemiddelde toren ongeveer 250 tot 300 meter hoog is, kun je je voorstellen hoe hoog deze toren is. Maar wat moet je je nou voorstellen bij Dubai? Veel hoge torens en dure auto’s? Ja, dat klopt zo ongeveer. In Dubai heb je de hoofdstraat, Sheikh Zayed Road, een super brede weg (5 of 6 banen beide kanten op) met aan weerszijden hoge torens. Deze weg loopt parallel aan de kust van Dubai. Nieuw in Dubai is het metro systeem, wat nog niet helemaal af is maar wel al deels in gebruik is. De metro gaat ook grotendeels langs Sheikh Zayed Road, langs de shopping malls en naar het vliegveld en andere delen van de stad. Een kaartje voor de metro is niet erg duur, ongeveer 50 cent voor een retour tripje van 2 of 3 stations. Het voordeel van de metro is dat je dan niet vast komt te staan in het drukke verkeer, wat je erg veel tijd kan kosten.

Ok, dat was wat basis informatie over Dubai. Nu verder met wat wij gedaan hebben tijdens onze vakantie daar!

Day 1

Dag 1 begon ’s ochtends al heel vroeg in Doha. Om 5 uur kwam de taxichauffeur ons al ophalen om naar het vliegveld te gaan. Officieel moesten we namelijk 3 uur van tevoren al aanwezig zijn dus waren we mooi optijd op het vliegveld. Onze auto lieten we maar thuis staan omdat parkeren op de luchthaven ook hier erg duur is, en de taxi kostte ons maar 3 euro. Goed, om iets na half 9 eindelijk de lucht in dan! Lekker weer, leuk om de corniche en de rest van Doha eens vanuit de lucht te kunnen bekijken. We vlogen met FlyDubai, een budget maatschappij die hier in de regio actief is. Overduidelijk was een van de stewardessen een Nederlandse, dus was Lukas zijn eerste vraag ‘Wanneer kunnen we bier bestellen?’. De enigsinds overrompelde stewardess antwoorde ‘oh ehh ja ehh ja dat kan je moet even wachten totdat we in de lucht zijn’. Goed, daar zaten we dan om 9 uur ’s ochtends aan de alcohol! Eindelijk weer eens, want in Doha zijn we op verplicht alcoholvrij dieet. Op de luchthaven van Dubai hebben we in de Duty free shop nog iets meer drank gekocht om ons verblijf aangenaam te maken . Na ingechecked te hebben in het hotel en even te hebben gezwommen zijn we naar de hoofdstraat gelopen. Erg indrukwekkend! Vanaf de hoofdstraat hebben we de metro genomen richting de Burj Khalifa. Direct naast de Burj Khalifa ligt de Dubai Mall, de grootste shopping mall ter wereld. Hier hebben we even rondgelopen en hebben we tickets geboekt om naar het uitzichtspunt van de Burj Khalifa te gaan. Als we op direct wilden gaan moesten we 80 euro per persoon betalen, als we voor de volgende dag boekten kostte het 20 euro per persoon (makkelijke keuze dus ). Vanaf de Dubai Mall zijn we weer terug gegaan met de metro richting ons hotel. Dag 1 was vrij vroeg afgelopen, gezien we ’s ochtends om half 5 alweer op de been waren.

Day 2

Om half 1 stond onze trip naar het uitzichtspunt op de Burj Khalifa geplant. Vanaf het hotel zijn we ’s ochtends met de gratis shuttlebus naar de Dubai Mall gegaan, waar we ontbeten hebben en vervolgens zijn we de toren omhoog gegaan. De ingang van de toren is vanuit de Dubai Mall. Je loopt dan door een lange gang richting de toren, met video’s, verhalen en foto’s over de bouw en de gedachte achter de toren. Alles ziet er ook nog super nieuw uit, wat ook logisch is gezien de toren nog maar net open is Het uitzichtspunt op de toren is niet zo hoog als we verwacht hadden, op 450 meter. Maar alsnog is dit heel erg hoog, hoger dan de andere torens zijn. Vanuit hier hadden we prachtig uitzicht over Dubai, alleen konden we de Palmboom eilanden bijvoorbeeld niet echt zien. Na hier een tijdje te hebben rondelopen zijn we weer naar benenden gegaan en zijn we naar de andere grote shoppingmall gegaan, de ‘Mall of the Emirates’. Hier waren we eigenlijk vrij snel klaar met rondkijken omdat het ‘weer’ een mall was. Totdat we een bordje zagen van ‘Ski Dubai this way’! We hadden er al niet meer aan gedacht dat er een overdekte skihal was in Dubai. Dus zijn we er heen gelopen en zagen de indoor ski hal. We zijn naar binnengelopen en hebben even gekeken wat er zoal te doen was. Tot onze verbazing waren de prijzen niet te hoog en dus stonden we een half uurtje later op de lange latten. Ja, midden in de woestijn, skipak aan over de korte broek en t-shirt en gaan met de banaan! In de skihal zijn twee liften, een stoeltjeslift en een sleepliftje. Binnen is het -4 graden, erg koud dus. De piste stelt natuurlijk niet zoveel voor, maar het was wel erg leuk om te doen! Na twee uur hadden we er wel weer genoeg van. In het winkelcentrum hebben nog iets gegeten waarna we weer naar het hotel zijn gegaan.

Day 3

Op dag drie zijn we naar het ‘Wild Wadi Waterpark’ geweest. Een groot waterpark met een paar zwembaden en glijbanen etc. Gewoon een dagje relaxen dus. Het waterpark lag recht voor het beroemde 7-sterren hotel ‘Burj Al Arab’. Vanaf het waterpark kon je de witte Rolls-Royces zien staan voor het hotel. Echt een schitterend hotel is dat, maar helaas nu nog onbetaalbaar voor mij In dit waterpark hebben we eigenlijk de dag doorgebracht. ’s Avonds hebben we voetbalgekeken in het hotel naast ons hotel, de Championsleauge wedstrijd van Bayern tegen Lyon. Lukas en Daniel zijn allebei Bayern fans dus moesten we ook wel kijken

Day 4

In principe de laatste dag in Dubai. ’s Ochtends zijn we naar de Palm Jumeirah gegaan. Dit is een van de beroemde palmboom eilanden voor de kust van Dubai. Op dit eiland staat een gigantisch hotel, het Atlantis Hotel. Hier zijn we even naar binnen gegaan en hebben wat rondgekenen. Het leukste hier was het gigantische aquarium! Verder was er op de palm niet zoveel te zien, behalve veel huizen. Her en der stonden nog wat bordjes van te koop, dus als je nog opzoek bent naar een vakantie woning is hier nog wat te koop. Vanaf de palm zijn we naar het strand gegaan waar we de rest van de dag hebben doorgebracht. ’s Avonds zijn we in hotelbar geweest waar een livebandje speelde.

Day 5

Een beetje uitgeslapen, koffers gepakt en richting vliegveld! Helaas vlogen we vanaf Terminal 2, een oudere terminal. De reden hiervoor is dat vanaf deze terminal alle budgetmaatschappijen vliegen.  Het schijnt dat de hoofdterminal van Dubai erg luxe is, maar Terminal 2 stelt niet zoveel voor. Om half 3 zaten we weer in het vliegtuig naar Qatar, naar huis. Nog voor 3 uur waren we weer terug in ons appartement. Een erg leuke ervaring en vakantie rijker!

Qatar vs Dubai

Het grootste verschil tussen Dubai en Qatar is het toerisme. Als je in Dubai rondloopt zie je overal toeristen, buitenlanders, toeristische attracties of dingen gericht op toeristen. Loop je rond in Doha dan zie je veel arabieren, locals en eigenlijk bijna niets echt gericht op toeristen. In Dubai krijg je het gevoel alsof je in een soort ‘Arabisch Amerikaanse’ stad rondloopt. Dubai is qua ontwikkeling wel ver voor op Doha. Infrastructuur, openbaar vervoer en toerisme bijvoorbeeld zijn in Dubai veel verder ontwikkeld. Dubai is echt een bruisende drukke stad waar veel te doen is. Als ik moest kiezen tussen Doha of Dubai zou ik waarschijnlijk liever in Doha wonen. Omdat de stad Doha veel mooier is dan de stad Dubai, het verschil is alleen dat in Dubai veel meer te doen is dan in Doha. Daarnaast zijn er in Dubai veel meer internationale bedrijven gevestigd waardoor er in Dubai veel meer expats zijn dan in Doha. Van de crisis kun je niet heel veel merken zo van buitenaf. Het leven gaat in Dubai ook gewoon door.

Dubai is wel echt de moeite waard om een keer te bezoeken. Zo’n stad die in twee decennia uit de grond is gestampt en nog steeds in grote ontwikkeling is, is gewoon bijzonder om te zien. Er is ongetwijfeld ook nog veel meer te zien en te doen dan wat ik gedaan heb, dus ook voor mij een goede reden om nog weer eens terug te gaan!

[nggallery id=11]

Ten eerste wil ik even vertellen dat ik volgende week een paar dagen naar Dubai ga. Samen met Lukas en Daniel gaan we van maandag tot en met vrijdag naar Dubai. Morgen is de laatste dag van de eerste periode op school, dus daarna hebben we bijna twee weken vakantie. Vanaf hier is Dubai ongeveer een uurtje vliegen.

Oké, dan meer over Doha. We hebben inmiddels ook de dierentuin van Doha ontdekt. Nou is het al lang geleden dat ik voor het laatst in de dierentuin in Emmen ben geweest, maar deze dierentuin kan je niet vergelijken met die in Emmen. Entree voor de dierentuin is 5 Riyal, oftwel 1 euri. En wat krijg je daarvoor terug? Een redelijk verouderde dierentuin, maar wel leuk om te bezoeken. Er loopt 1 tijger rond, een zwarte panter, een beer, een neushoor, veel struisvogels en andere soorten vogels. Verder hebben ze nog wat apen en hebben ze een olifant. Voor 5 Riyal krijg je dus waar voor je geld.

Afgelopen woensdag hadden we een afscheidsfeestje van de World Indoor Championships in het Grand Hyatt hotel. In een grote zaal konden we plaatsnemen om eerst een aantal korte speeches en videos te bekijken. Vervolgens was er een heerlijk buffet georganiseerd voor ons. Ik denk dat er zo’n 1000 tot 1500 mensen aanwezig waren hier. Het Grand Hyatt hotel is een van de meest luxe hotels hier in Doha. Als dank voor het werken in de World Indoor Championships kregen we allemaal een certificaat en een tegoedbon. Deze tegoedbon was voor een gratis fotocamera! Een Canon IXUS 95 voor de kenners.

Deze week wordt in Doha ook het Qatar Marine Festival gehouden. Dit is een evenement waar een aantal bedrijven hun producten (speedboten, jetski’s en andere watersport artikelen) kunnen kunnen laten zien. Verder waren er professionele zandkasteel bouwers, was er een kleine hal met tropische vissen (zoals die van de film finding Nemo ). Ook was er ‘Bossaball’. Een soort voet-volleybal op een springkussen. Een nieuwe Braziliaanse sport, die georganiseerd werd door een speciaal ingevlogen team. Natuurlijk waren er ook twee Nederlanders bij dit team (we zijn ook overal!). Bossaball is een erg leuke sport om naar te kijken, vanwege de acrobatische trucs die de spelers uitvoeren tijdens het spelen.

Verder wil ik nog even mededelen dat het de afgelopen week maarliefst twee dagen geregent heeft! Als ik de verhalen moet geloven is het normaal in deze tijd van het jaar al rond de 40 graden hier, maar nu hebben we regelmatig wat bewolking en zelfs een beetje regen! De zon overheerst natuurlijk gelukkig nog wel, en de temperatuur blijft lekker rond de 30 tot 35 graden.

Twee weken geleden hadden we de eerste lekke band met onze huurauto. Dit is opzich niet zo vreemd, als je kijkt naar alle stenen die hier op de weg liggen (niet op de grote wegen, maar kleinere wegen wel). Gelukkig hadden we een reservewiel, en wist Lukas hoe hij deze even kon vervangen. Toen hebben we een vriend van school opgebeld, die ons met de band meenam naar een plek om deze te laten repareren. En dit is wel een bijzonder verhaal al zeg ik het zelf. We doen de band in de kofferbak, en rijden naar het tankstation waar ze onze band kunnen repareren. Aangekomen bij het tankstation parkeert onze vriend zijn auto voor het winkeltje waar ze onze band kunnen repareren.

Wij, Lukas Daniel en ik, willen al uitstapen om naar binnen te lopen maar dat was niet nodig. Even op de toeter drukken en er komt iemand naar de auto gelopen. Kort vertelt onze vriend dat de band in de kofferbak gerepareerd moet worden. De man van het bedrijf pakt de band uit de kofferbak en gaat hem repareren. Ongeveer 10 minuten later is de klus geklaard voor een prijs van maar liefst 15 Riyal! (3 euro). En dat alles zonder ook maar uit de auto te hoeven gaan. Wat overigens heel normaal is hier, bij kleinere supermarkten of restaurantjes blijven mensen vaak in de auto zitten en drukken ze even op de toeter. Dan komt er iemand naar buiten om de bestelling op te nemen en brengen ze het vervolgens naar je toe in de auto. Liever lui dan moe, laten we het daar maar op houden.

Volgende week zaterdag hoop ik een verhaaltje klaar te hebben over mijn korte vakantie in Dubai! Dus bedankt voor het lezen en tot volgende week!

Klik hier voor de pagina over Doha!

De twee colleges die ik iedere week volg zijn van CBL, wat staat voor Case Based Learning. Dit houdt in dat we iedere week een nieuwe Case krijgen, met vragen die we vervolgens moeten beantwoorden. Dit is meestal in de vorm van een klein verslag of een presentatie. Alle cases in de eerste module gaan over Heineken. Beetje vreemd zul je denken, cases over een biermerk in Qatar? Dit komt eigenlijk doordat de lesstof die hier gebruikt wordt uit hetzelfde is als de lesstof die ze in Nederland gebruiken. De texten zijn een klein beetje aangepast voor Doha, maar in grote lijnen zijn de cases hetzelfde gebleven.

De lessen van school zijn voor mij deze periode iedere dinsdag en donderdag, en de guest lecture wisselt iedere week. De rest van de dagen heb ik in principe tijd om andere dingen te doen. In de vrije tijd gaan we graag naar het strand. Ons favoriete strandje ligt aan de andere kant van het land, in Dukhan (foto’s hiervan staan in de foto galerij). Dit is ongeveer 85 kilometer hier vandaan, maar de weg is erg simpel. Een gigantische 8-baans snelweg waar niemand op rijdt, die bijna rechtuit van Doha naar Dukhan gaat. Hierdoor is het in ongeveer 45 minuten vanaf ons appartement te doen. In het plaatsje Dukhan zul je niet veel mensen tegenkomen. Aan deze kant van Qatar wordt veel olie gewonnen, en in Dukhan zit het bedrijf QatarPetroleum. Het is verboden om in deze plaats fotos te maken van de gebouwen of olie installaties.

Naast het strand in Dukhan is er ook nog een strand iets dichterbij, het strand van Al-Wakrah. Ook dit is een mooi strand, alleen kan je bij het strand van Dukhan iets beter zwemmen. Met de auto het strand op rijden is trouwens nergens een probleem. Overal waar je op het strand komt rijden mensen met hun auto’s rond. Dit zijn met name mensen met terreinwagens, maar ook wij kunnen met onze Toyota wel op het strand rijden. Af en toe zie je wel eens een auto vast zitten, maar dit is ons gelukkig nog niet overkomen!

[singlepic id=121 w=480 h=320 float=center]

Op de doordeweekse dagen dat er Champions League voetbal is zijn we standaard in de Souq te vinden. We hebben hier een soort ‘stamcafe’ waar we altijd gaan kijken. De mensen hier zijn allemaal erg gek van voetbal, vooral van de Spaanse en Engelse competities. Vanavond speelt Barcelona, dus zal het wel weer volle bak zijn.

Boodschappen doen we voornamelijk bij Carrefour. In de twee grootste winkelcentra hier zit een Carrefour, een gigantische supermarkt. Hier verkopen ze bijna alles, van TV’s en Computers tot kleding en speelgoed en erg veel eten. Bij de Carrefour kun je veel producten kopen die we in Nederland ook hebben. De prijs is echter vaak wel redelijk hoog, omdat veel producten geimporteerd moeten worden. Een pakje Goudse Kaas met 9 plakken kost hier bijvoorbeeld 14QR, wat gelijk is aan bijna 3 euro. Sla is ook prijzig, voor een zak gemixte sla (waarvan de kwaliteit al niet erg goed meer is) kost ook ruim 2,50 euro. Bananen en ander fruit is wel weer goedkoop. Voor een kilo bananen betaal je iets minder dan een euro. Vlees en vis is daarentegen weer duur, maar is in grote lijnen wel gelijk aan de prijzen die we in Nederland kennen.

Kleine dingetjes halen we vaak bij de supermarkt hier bij het appartement. Maar dit is slechts een erg klein supermarktje, waar we vooral de kleine dingetjes kopen zoals wat drinken of brood. Grappig is dat ze hier altijd de prijs van benzine met water vergelijken, je betaald namelijk voor een liter water 1 Riyal, en voor een liter benzine betaal je 70 Dirham (cent, oftewel 0,70 Riyal).

Afgelopen week zijn we naar de Diplomatic Club geweest. De Diplomatic Club is een club waar je kan sporten (fitness), zwemmen, relaxen en watersports doen. Wij waren hier voor de watersports. Lukas kan wakeboarden en wilde graag hier een keer wakeboarden. Voor 125 Riyal kun je een half uurtje wakeboarden. Je krijgt dan al het materiaal dat je nodig bent, en dan neemt de instructeur je mee achter de speedboat in het kanaal voor de diplomatic club. Het kanaal is speciaal gereserveerd voor het wakeboarden en waterskieen, en is aangesloten op de zee. Als je een lidmaatschap wil bij de Diplomatic club moet je wel een goed gevulde portemonnee hebben echter! Ik weet niet precies hoeveel het kost, maar ga maar uit van ongeveer 1000 à 2000 euro per jaar.

[singlepic id=132 w=480 h=320 float=center]

Verder kunnen we iedere donderdag op vrijdag nacht voetballen met een paar vrienden. Van een uur of 03.00 tot 07.00 spelen ze voetbal op een kunstgras veldje hier in de buurt. Ze spelen eigenlijk altijd ’s nachts omdat de temperatuur dan lekker is, en omdat er dan geen andere mensen zijn.

Dat zijn eigenlijk een beetje de dingen die ons bezighouden hier.

12 Maart, het evenement begon. Het WIC vond plaats in het Aspire Dome. Een supermodern complex gebouwd voor de Asian Games in 2006. Het is een state of the art complex dat van alle gemakken is voorzien. De hele Aspire Zone ziet er overigens prachtig uit, en is perfect in orde.

Buiten 35 graden, maar binnen met de airconditioning aan was het ongeveer 20 graden, lekker om in te werken. Vrijwel alle vrijwilligers van de afdeling spectator management werkten bij de tribune voor het publiek. Wij, Lukas, Daniel en ik, werkten echter bij de tribune met de Team Seats. Hier zaten alle atleten en coaches. Zo heb ik nog even kort kennis gemaakt met twee heren van het Nederlandse team.

Slechts drie Nederlandse sporters namen deel aan het WIC. Helaas, geen van allen heeft een medaille kunnen bemachtigen. Gregory Sedoc, 60 meter horden, was het dichts bij een plek in de finale maar kwam 0.03 te kort!

Maar het was erg leuk om alle sporters van zo dichtbij mee te maken. Als slot van het hele evenement, op de laatste dag in de laatste discipline, de hinkstap sprong, werd er nog een nieuw wereldrecord gevestigd!

Kortom, het was een leuke ervaring om te werken als vrijwilliger bij dit evenement. Hoewel ik moet zeggen, dat ik 10x liever naar een voetbalwedstrijd (bij voorkeur van FC Twente) ga dan naar een atletiek toernooi maar dat terzijde.

Nu heb ik nog een weekje vrij, omdat deze week nog staat ingepland voor het evenement. Er zijn afdelingen die deze ook nog moeten werken. Tijd om te genieten van het mooie weer dus!

Foto’s zal ik snel toevoegen !!

Afgelopen week waren er mensen van de vestiging Leeuwarden op bezoek bij Stenden University Qatar. Met deze mensen, en decaan van Stenden Qatar, zijn we naar het privé museum gegaan van een Sheik. Ongeveer 25 kilometer buiten de stad heeft deze man een soort paleis waar hij een collectie heeft van antieke auto’s, traditionele dingen uit de cultuur van Qatar, fossielen en oude wapens. Als je Doha, de stad, uitrijdt kom je al snel in ‘niemandsland’. Wegen worden slechter, je moet goed opletten want er zitten soms gigantische gaten in de weg. Maar ze zijn gigantisch bezig om allemaal nieuwe wegen te bouwen in Qatar. Snelwegen vergelijkbaar met die in Nederland, alleen dan alles zes –baans. In het museum van de Sheik, genaamd Sheikh Faisal Bin Qasim Al Thani, kregen we een rondleiding van een werknemer van hem . Het museum wordt alleen op afspraak geopend, dus is niet altijd toegankelijk.

Vandaag ben ik met vrienden van school naar het noorden van Qatar gegaan, naar het strand. Met vier auto’s, allemaal 4×4, zijn we naar het noorden gereden. Auto’s gevuld met barbeque, hout, eten en drinken. Ruim een uur rijden is het naar het strand waar we zijn geweest. Vooral voor het laatste stuk was 4×4 eigenlijk verplicht, omdat er een stukje over rotsen gereden moest worden. Erg grappig om te zien, je rijdt ruim een uur en je ziet overal hetzelfde. Allemaal woestijn, af en toe wat huizen, en overal wegwerkzaamheden.

Dan even wat serieuzer werk. 12 maart beginnen de World Indoor Championships hier in Doha. Zoals je misschien weet werken wij hier ook aan mee via school. Mijn taak is Assistant Team leader, in de afdeling Spectator Management. Dit houdt in dat ik samen met mijn Team Leader verantwoordelijk ben voor een groep van 15 vrijwilligers. Deze vrijwilligers moeten er o.a. voor zorgen dat de mensen op de juiste plaatsen komen te zitten. Het evenement duurt drie dagen, met elke dag een ochtend en avond programma. Ik werk, samen met mijn duitse mede studenten, steeds in de middag shift. Bijna alle tickets zijn verkocht. Een kaartje voor dit evenement kost een overweldigende 10QR! Oftewel, 2 euro. Ik ben benieuwd hoe het zal worden, maar ik heb er in iedergeval zin in! Op de onderstaande foto staat het stadion waarin het WK wordt gehouden.

Wat ze hier in Qatar ook hebben, zijn Drag Races. Dit is vooral populair in Amerika, maar een Sheik is hier blijkbaar ook fan van en heeft besloten in Qatar een Racing Club te openen. Hier zijn we vorige week naar toe geweest. Het was de finale ronde van het seizoen. Net buiten de stad, achter de industrial area ligt de splinternieuwe Racing Club. Via een klasgenote die werkte voor dit event konden we via de VIP ingang gratis naar binnen. Het is echt heel bijzonder om dit te zien maar vooral horen. Gigantisch veel lawaai maken deze auto’s die meedoen aan de drag race! Voor degene die niet weet wat een drag race is, dit is een race die over een rechte lijn van ongeveer 400 meter gaat. Degene die als snelste de 400 meter rijdt, heeft uiteraard gewonnen. De snelste wagens rijden dit in ongeveer 4 seconden! Als ze de finish bereiken zitten ze al op een snelheid van over de 200km/h. Deze auto’s zijn ook uitgerust met een parachute om te remmen. Leuk om een keer mee te maken! De Sheik heeft zelf trouwens ook een racing team, waarmee hij in Amerika ook prijzen heeft gewonnen. Het budget van zijn team is in iedergeval ook gigantisch.

Ten slotte hebben we nu ook beschikking over eigen vervoer! We hebben een Toyota Yaris sedan gehuurd voor de komende vier maanden. Nu kunnen we ons zelf vervoeren door de stad en zijn we vrij om te gaan en staan waar we willen. Het verkeer hier is goed om in te rijden, maar in de spits kun je net zo goed thuisblijven omdat dan bijna alles vast staat. Eerste keer getankt, 5 euro voor ongeveer 30 liter benzine. Dus het is geen probleem om even de auto te pakken en een stukje te gaan rijden!

Dat was het voor deze keer!

Groeten uit Doha!

De naam “The Pearl” is gekozen omdat het eiland gebouwd is op in het verleden een van de grootste parel duik gebieden van Qatar. Qatar was een van de grootste parel handelaren in Azie, voordat Japan veel goedkopere parels ging aanbieden. Als het project klaar is moet het een soort parelketting voorstellen. Als het klaar is zullen er in totaal 13 eilanden zijn, waarvan 8 te koop zijn voor privé eigendom. Op deze eilanden kunnen de eigenaren zelf beslissen wat ze er mee gaan doen. De overige 5 zullen bebouwd worden met luxe villa’s, appartementen, restaurants en winkels.

Sinds het najaar van 2009 zijn de eerste bewoners ingetrokken in de Pearl. Verscheidene winkels en restaurants zijn er geopend, evenals een Ferrari en Maserati dealer en een Rolls Royce dealer.

[nggallery id=4]